ดาว...

posted on 18 Aug 2013 01:58 by ninesun directory Fiction, Diary, Idea


คุณจำได้ไหม

ว่าเมื่อก่อนนั้นบนท้องฟ้าเคยมีดวงดาว...คุณเคยเห็นมันบ้างหรือเปล่า?
ถ้าคุณไม่เคยเห็น...ผมว่ามันคงน่าเสียดายสุดๆ

แต่ถ้าคุณจำได้
คุณจำได้ไหมว่ามันนานแค่ไหนแล้วที่คุณได้มองดูดาว
คุณจำความรู้สึกตอนนั้นได้ไหม...ว่ารู้สึกยังไง
และใคร...ที่อยู่ข้างๆคุณ


"ไอ้ซันมึงไม่นอนหรอวะ"เพื่อนที่มาเที่ยวข้างคืนต่างจังหวัดด้วยกันถามขึ้น
"เดี่ยวกูเดินเล่นแปปนึงวะ...ยังไม่ง่วง"ผมตอบแล้วเดินออกไปไกลจากที่พักและแหงนหน้ามองท้องฟ้าอย่างไม่รู้ตัว

ประกายแสงดวงเล็กๆนับไม่ถ้วน...ทำให้ผมนึกถึงสมัยที่ตัวเองเป็นเด็ก
สมัยที่ท้องฟ้าในกรุงเทพยังเต็มไปด้วยดวงดาว

ความรู้สึกทำให้ผมนึกถึงเพื่อนคนนึง...ที่ไม่ได้คุยกันมานานมากแล้ว
มือล้วงไปหยิบโทรศัพท์มือถือในกรเป๋ากางเกงกดเบอร์ที่ไม่ได้โทรออกเป็นเวลานาน

"สวัสดี...แกเป็นไงบ้างวะ...นา"

   ...
 .......
.............
................
..............
............
..........
.......
.....
...
..
.


"น้าว่าน้องซันมานอนบ้านน้าเลยก็ได้"ลุงจิคุณลุงข้างบ้านของผมพูดขึ้นด้วยอารมณ์ขัน
"ถ้าพ่อซันอนุญาติซันก็นอนแล้วครับจะได้ดูดาวทั้งคืนเลย"ผมตอบไปตามที่คิด
"ฮะๆๆ...คุณพ่อมาตามแล้วกลับบ้านก่อนปะ"ลุงจิบอกพร้อมกับดึงผมให้ลุกขึ้น
"งั้น ผมกลับก่อนนะครับ...ขอบคุณมากครับลุงจิ"ผมขอบคุณเจ้าของบ้านที่บนด่านฟ้าไม่ มีหลังคาก่อนจะกลับบ้านของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลเท่าไรเพียงแต่บ้านของผมนั้น มีหลังคาบนด่านฟ้า

เวลาเกือบๆ4ทุ่มผมเดินกลับบ้านพร้อมกับพ่อ
สายตาของผมไม่ได้มองทางข้างหน้า...ภาพที่ผมเห็นมีเพียงท้องฟ้าสีดำที่มีจุดขาวๆกระจายกันอยู่
ไม่รู้ว่าอะไรคือสิ่งที่ทำให้ผมมอง จุดสีขาวเหล่านั้นอย่างวางตาไม่ได้
อาจจะมีหรือไม่มีเหตุผล...บางทีมันอาจจะมีเหตุผล...แต่ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไรก็ได้
ที่ทำให้ผมมองจุดขาวๆเหล่านั้น


"ซัน นี้ชอบดูดาวเน้อ"นาลูกสาวของลุงจิถามขึ้น...นาเป็นเพื่อนข้างบ้านวัยเดียว กันกับผมเป็นเด็กผู้หญิงที่เล่นด้วยกันแม้เราจะไม่ได้เรียนที่เดียวกันก็ตาม"สนุกหรอ"
"เรารู้สึกสบายใจน่ะ"ผมตอบตามความรู้สึกของตัวเอง
"ไม่เบื่อบ้างหรอ...เราว่าว่ามันน่าเบื่อออก...ขยับก็ไม่ได้"นาบอก
"นั้นสิ...แต่เราชอบนะ"ผมยังคงตอบเหมือนเดิม

เวลาผ่านไป...นานพอสมควร
ไม่รู้เหมือนกันว่าเมื่อไร
ที่เปลี่ยนจาก
เดินแหงนหน้ามองฟ้ากลางคืน   มาเป็นเดินก้มหน้ามองทางเดิน
มองหาประกายแสงสีขาวดวงเล็กๆ  มาเป็น  มองดูตัวหนังสือในตำรา
นอนหงายเพื่อให้มองดาว   มาเป็น  นอนคว่ำลงบนเตียง
ตั้งแต่เมื่อไรกันนะ?
.
...
.....
......
.......
........

"ตอนเด็กๆเราเคยทำอะไรแบบนั้นด้วยหรอวะ"เสียงของนาดังออกมาจาโทรศัพท์มือถือ
"เคยดิ...เมื่อก่อนไปบ้านนาประจำเลยนะ...จนถึงตอนที่นาย้ายบ้านนั้นละเล่นเอาเราเดือดร้อนไม่ได้นอนดูดาวเลย"ผมบอก
"เออ เน้อ...แล้วใครก็ไม่รู้ร้องไห้บอกว่าไม่ให้เราย้าย...เพราะกลัวจะไม่มีที่ ให้นอนดูดาว"นาจิกตอบซึ้งมันทำให้ผมเกือบเสียหลักเลยทีเดียว
"จำได้ด้วยดิ"ผมถามกลับ
"ใครจะลืมละ"นาหัวเราะ
ก่อนที่พวกเราจะเงียบไป
"แกสบายดีนะ"นาถามขึ้นมา
"อืม...เราสบายดีคิดว่าสบายดีนะ...แล้วแกละสบายดีเปล่า"ผมถามกลับ
"เรา สบายดีนะ...แต่คือช่วงนี้เรียนหนักมากกกกกก   กิจกรรมก็เยอะ รุ่นพี่ก็โหด  จะสอบแล้วด้วยแล้วก็...."นาเล่าถึงชีวิตความเป็นอยู่ตอนี้ว่าต้องทำอะไรบ้าง ซึ้งผมก็ไม่ต่างกันซักเท่าไร

"แล้วนี้แกอยู่ไหนเนี่ย?"นาถามต่อ
"เราอยู่ต่างจังหวัดน่ะ...มาเทียวกับเพื่อน"ผมบอก
"หรอ...ชอบเที่ยวเน้อ..."
"อืม..."ผมบอก"นา...ตรงนี้มีดาวด้วยละ"

แด่ดวงดาวบนฟากฟ้า
ทั้งที่ยังมองเห็น
หรือมองไม่เห็น
แม้ดวงดาวจะอยู่หรือไม
ผมขอบคุณ

"คิดถึงแกวะ"ผมบอกกับนา

แด่ดานฟ้าของเพื่อนบ้าน
และดวงดาวบนฟากฟ้า
ผมขอบคุณ

"คิดถึงแกเหมือนกัน"นาบอกกับผม

ถ้าใครรู้ว่าดวงดาาวที่หายไปนั้นอยู่ที่ไหน
ช่วยบอกกับผมทีนะ
ว่ามันอยู่ที่ไหน
ผมอยากจะมองมันอีกซัก...หลายๆครั้ง


แสงแรก

 

Comment

Comment:

Tweet

confused smile

#3 By TnimNp on 2013-08-23 22:22

"มิตรภาพ" ก็คงเปรียบเหมือนกับ "ดวงดาว"
แม้ว่า..จะมองไม่เห็นบ้างในบางเวลา
แต่เราก็รู้ว่า "ดวงดาว" ยังคงอยู่บนท้อฟ้าเหมือนเดิมเสมอๆbig smile
Hot! Hot! Hot!

#2 By ณ ปลายทาง. on 2013-08-20 03:00

คิดถึงเทอนะ666+

#1 By ปิยะ99 on 2013-08-19 09:29