75 cm

posted on 27 Apr 2015 09:49 by ninesun directory Fiction
 
แค่75cmเท่านั้น...หรือตั้ง75cmกันนะ?
 
เหมือนจะใกล้นะ...แต่ทำไมรู้สึกว่ามันไกลเหลือเกิน
 
ในช่วงเช้าของวันในห้องเรียน
ผมมักจะมาก่อนเพื่อนเสมอ...ไม่ใช่เพราะบ้านใกล้กับโรงเรียน
แต่เพราะนิสัยที่กลัวรถติดหลัง6โมงมันทำให้ผมเป้นคนที่ตื่นตั้งแต่ตี4เสมอ
อันที่จริงผมติดนิสัยตื่นเช้าตั้งแต่ ม.3แล้วละพอขึ้นม.ปลายก็ยังมีนิสัยแบบนี้อยู่
 
 
"นายมาเช้าเน้อ"ทุกๆวันผมต้องตอบคำถามของผู้หญิงคนเดิมซ้ำๆ
นิวเด็กสาวที่เข้าเรียนก่อนกำหนด เท่าทีผมทราบอายุที่ห่างจากผม2ปีกับอีก13เดือนหน่อย
โอเคผมคงไม่บอกว่าอะไรบางอย่างเพื่อให้เล่นเกมแก้โจทย์อะไรซักอย่างหรอกนะ...ผมเกลียดมันพอๆกันนั้นละ
 
นิวนั่งห่างจากผมไปโต๊ะตัวนึง โต๊ะตัวที่ว่าเป็นที่นั่งของคนที่พึ่งย้ายออกไปเมื่อเดือนก่อน
เธอไม่เคยขยับมานั่งที่ตรงนั้นและผมก็ไม่ได้ขยับไปนั่งตรงนั้น
แม้ที่นั่งจะว่างเปล่าเราก็ยังปล่อยให้ว่างเปล่าอยู่อย่างงั้น
 
75cm
เรานั่งเรียนและปล่อยให้มันผ่านไปอย่างงั้น
ไม่ได้พูดคุยอะไร
และทุกๆเช้ากับคำถามเดิมๆ
 
"นายมาเช้าเน้อ"ผมแกล้งทำเป็นไม่ได้ยิน ในมือยังมีหนังสือเริ่มเดิมที่ยังอ่านไม่จบในหูที่เสียบหูฟังยังคงเล่นเพลงของmaroom5  ผมเปิดเสียงไม่ดังมากเพราะงั้นยังไงก็ได้ยินอยู่แล้ว
"ตื่นเช้าน่ะ"ผมตอบตามปกติ ไม่ได้หันไปมอง  นิววางกระเป๋าลงและไม่ได้พูดอะไรต่อ
 
75cm
ต่อไป...ทุกอย่างดำเนินไปอย่างที่เคยเป็น...ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ไม่มีอะไรดำเนินไป...ไม่มีอไร
 
"ยืมยางลบหน่อยดิ"วันนึงนิวก็พูดขึ้น ผมหันไปมองด้วยความสงสัยแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร
ผมไม่พูดอะไรเพียงโยนยางลบผ่านโต๊ะที่ไม่มีใครนั่งไป
"ขอบใจ"เธอบอกก่อนจะรับมันไปและส่งคืน
 
และก็ผ่านไป...ทุกอย่างเป็นปกติ...ไม่มีคำพูดใดเพิ่มเติม
 
ในคาบว่าง...ผมปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลงและหนังสือเล่มเดิมกับเมื่อเช้าและระยะห่าง75cm
ส่วนนิวนั้นกำลังวุ่นอยู่กับการบ้านวิชาไหนซักวิชา...เรายังห่างกัน75cmเหมือนเดิม
 
"นี้นาย...เรายืมไม้บรรทัดหน่อยดิ"นิวพูดขึ้นผมล้วงกระเป๋าสะพายเพื่อหาไม้บรรทัดเหล็กในกระเป่าเมื่ออยู่ในมือผมผมตั้งท่าที่จะโยนมันเหมือนกับยางลบนิวก็พูดห้ามทันที"นี้นายจะฆ่าเราหรือไง"นิวพูดขึ้น
 
ผมชะงักไปวูบนึงก่อนจะพึ่งนึกในมือของตัวเองคือไม้บรรทัดที่สามารถเอาไปลับให้เป็นของมีคมได้
"ขะ...ขอโทษ"ผมพูดออกไปค่อยๆวางลงบนโต๊ะที่ไม่มีเจ้าของและเลื่อนไปให้นิวช้าๆ
 
"ทำอะไรอยู่หรอ?"ผมถามขึ้น
"การบ้านวิทย์ไง"นิวบอก
"ที่ส่งวันอังคารที่จะถึงปะ"ผมถามต่อ
"ใช่...นายทำยัง"นิวยังคงก้มหน้าเขียนสูตรเคมีอะไรซักอย่างลงไปในสมุด
"ลอกหน่อยดิ"ผมถามต่อ
"เอาดิ"....
เธอยื่นสมุดที่เปิดหน้าจากที่เขียนค้างไว้อยู่ให้กับผม...หน้ากระดาษสะอาดมีรอยปากาลบคำผิดบ้างแต่น้อยมีปากเน้นคำที่ขีดลงไปในส่วนที่สำคัญแะลยังมีโน๊ตย้อยๆที่เขียนในที่ว่างด้วยปากกาสีต่างๆ
 
ผมรับมาด้วยความยินดี 
"นายอ่านหนังสืออะไรหรอ"นิวถามขึ้น"เรายืมอ่านหน่อยสิ"เธอบอก
ผมยื่นให้ด้วยความยินดี...มันเป็นหนังสือนิยายที่ผมพึ่งเริ่มอ่านได้ซักพักแต่เพราะซื้อมาจากร้านมือสองและสภาพไม่ค่อยดีเท่าไรมีทั้งรอยยับและขาดบ้างที่มุมหนังสือและมีเทบปะในหนังสือบางหน้า
นิวรับไปด้วยความเต็มใจ
 
 
75cm
 
"สนุกดีนะเรื่องที่นายอ่าน"
นิวพูดขึ้นขณะที่ผมกำลังยกเก้าอี้ตรงกลางระหว่างผมกับนิวขึ้น
"มีคนแนะนำมาน่ะ"ผมบอก
"เราชื่อนิวนะ"เธอบอก
"เราซัน...ส่วนชื่อเธอเราจำได้ตั้งแต่วันแรกละ"
ผมบบอกและหัวเราะออกมาเพราะนี้
เป็นครั้งแรกเลยมั้งที่เราได้เรียกชื่อกัน
"แล้วก็เรียกเธอๆตั้งนานนะซัน"
นิวบอกอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไร
"โทษที"
ผมหัวเราะ
ส่วนเธอก็ยิ้มออกมา
 
 
 
-35cm
 
เรารู้จักกันมากขึ้น
แม้จะนั่งห่างกันเท่าเดิม
 
แสงแรก

 

edit @ 27 Apr 2015 20:06:14 by //แสงแรก\\

edit @ 27 Apr 2015 20:07:46 by //แสงแรก\\

edit @ 27 Apr 2015 21:14:05 by //แสงแรก\\

Comment

Comment:

Tweet

ดีใจด้วยจ้า นั่งห่างเท่าเดิม แต่ใจใกล้ขึ้นใช่ปะ 5555

#5 By Mine on 2016-05-30 19:17

75 cm

#4 By fhilipda on 2015-05-08 03:59

น่ารัก

#3 By ปิยะ99 on 2015-05-01 20:16

เป็นเรื่องที่น่าสนใจดีนี่
big smile open-mounthed smile confused smile
ฝากด้วยนร๊า สติ๊กเกอร์ไลน์น่ารักกวนๆ ขอบคุณจร้า เวอร์ชั่นคำพูดภาษาไทย คลิก >> https://store.line.me/stickershop/product/1083371/en  เวอร์ชั่นไม่มีคำพูด คลิก >> https://store.line.me/stickershop/product/1083387/en

#2 By (118.174.70.150|118.174.70.150) on 2015-04-28 02:01

รอติดตามตอนต่อไป.... คิ_คิ

#1 By BPPBPP8 on 2015-04-27 22:39